Op Nepalese scholen is het lesmateriaal vaak niet meer dan een schoolbord en een paar stukjes krijt, aangevuld met een aanwijsstok. Het gevolg hiervan is dat de manier van lesgeven heel eenzijdig is, niet interactief en dat het kinderen niet uitdaagt of inspireert. Omdat in heel Nepal nauwelijks goed schoolmateriaal te koop is, heeft Stichting Maya in 2005 besloten zelf materialen te gaan ontwikkelen en produceren. In januari 2006 opende het atelier haar deuren en gaf meteen al werk aan een drietal moeders uit het dorp Serachour. Een jaar later waren er tientallen verschillende materialen, vooral voor jonge kinderen. Materialen variërend van blokkentorens tot puzzels, van domino tot memory, van jumbolino tot rijgpuzzels; allerlei materialen die het kind prikkelen en tot ontdekking uitnodigen. Behalve cognitieve kennis worden met behulp van deze materialen ook sociaal-emotionele en motorieke vaardigheden verworven. Medio 2007 is er een catalogus gepubliceerd en in 2008 zijn leskisten samengesteld die sindsdien door mensen met ervaring en kennis van de materialen geïntroduceerd worden op verschillende scholen in de vallei. In 2010 is een start gemaakt met onderzoek naar de mogelijkheid om materiaal gebaseerd op de methode van het Montessori onderwijs te introduceren.

Nieuwbouw Atelier

Het onderzoek maakte duidelijk dat het educatieve klimaat in Nepal duidelijk toe is aan de Montessori aanpak. Dat betekent een dringende behoefte aan een grote hoeveelheid specifiek lesmateriaal. Dergelijke hoeveelheden en variatie zijn niet meer te produceren in de huidige atelierruimte, die uit niet meer bestaat dan een piepklein schuurtje en een veranda.
Sinds begin 2011 is een groep vrijwilligers daarom enthousiast bezig met bouwplannen voor een nieuw atelier. De TU in Eindhoven neemt ons plan al snel op als afstudeerproject en 2 studenten berekenen de krachten van zowel vloer als dak en doen zelfs proeven met schaalmodellen. Medio 2011 sluit architect Sander zich aan en krijgt het project een bredere aanpak. Er wordt vanaf dat moment ook gekeken naar punten als de aardbevingsbestendigheid en er is een focus op het gebruik van lokaal verkrijgbare materialen. Verder verdiept de groep zich in ‘ecologisch bouwen’. In dat kader onderzoeken we bouwmethodes die gebruik maken van onder andere earthbags, strobalen, afgedankte autobanden en bamboe. De bouwgroep komt eens per 3 weken samen om de vorderingen in het onderzoek te bespreken en de bouwplannen aan te passen.
Begin oktober vertrekt het grootste deel van de bouwgroep naar Nepal om een start te maken, het andere deel komt een maand later als de bouw meer handen nodig heeft. Uiteraard zullen er op de website foto’s en filmpjes volgen met de ontwikkelingen.